تبلیغات
کردار نیک
   

 وبلاگ من ...

 3 وبلاگ من

 3 ایمیل من

 

وضعیت یا هو

 

[YahooOnline(1z4)]

 

بایگانی....

 

 نویسندگان

رحیم (3)

.....................................

موضوعات

عمومی (3)

.....................................

 آرشیو

آذر 1384 (2) آبان 1384 (1)

.....................................

صفحات

 

لینکستان

 

لینکدونی

 

آرشیو لینكدونی

 

جستجو

  

جستجو در بلاگ

 

آمار وبلاگ

 

بازدیدهای امروز : [cb:stat_today_view]

بازدید های دیروز : [cb:stat_yesterday_view]

كل مطالب : [cb:stat_total_post]

كل نظرها :

كل بازدید ها : [cb:stat_total_view]

 

.........................................

 

 

  <

 

دیوار دفاعی گرگان

 

 

گرگان نام شهر و نیز نام سرزمینی باستانی در جنوب شرقی دریای خزر است. در زبان باستانی آن را گورگان و ورکان و در زبان یونانی هیرکان یا هیرکانیا و در زبان عربی جرجان می‌گفتند. شهر و شهرستانی که امروز گرگان خوانده می‌شود تا سال 1316 شمسی موسوم به استرآباد بود. کاوشهای باستان‌شناسی پیشینه تمدن این منطقه را 5 تا 6 هزار سال اعلام کرده‌اند.

بنا به اظهار مورخان، جابجایی اقوام آریایی از حدود چهار هزار سال پیش به سمت فلات ایران، و ترکیب و درآمیختن آنان با بومیان این سرزمین، موجب به وجود آمدن فرهنگ و تمدن جدیدی به نام ایران و جامعه ایرانی گردید و منطقه گرگان که پیش از ورود آریایی‌ها دارای تمدن و فرهنگ خاص بوده از اولین سرزمین‌هایی بود که پذیرای این اقوام مقتدر شد.

تا قرن هفتم هجری این منطقه به نام ایالت گرگان و از آن پس به استراباد معروف بوده است. ایالت گرگان یا ولایت استراباد در گذشته بسیار وسیع بوده و وسعت آن چندین برابر وسعت کنونی بوده است و مرزهای آن از شمال به ایالت خوارزم از جنوب به ایالت قومس از شرق به خراسان بزرگ و از غرب به دریای خزر و ایالت طبرستان یا مازندران محدود می‌شد.

گرگان دارای بافت معماری ارزشمندی است كه مشتمل بر 130 هكتار می‌باشد . بافت تاریخی گرگان را مركز محلات آن و تك بناهای بسیار ارزشمندی كه متعلق به دوره‌های سلجوقی، صفوی، قاجاری و پهلوی هستند تشكیل می‌دهند .

 

 

"دیوار تاریخی گرگان"، دومین دیوار تاریخی در آسیا و پس از دیوار چین، بلندترین دیوار جهان است.و بلندترین اثر معماری "دشت گرگان"می باشد كه درمنابع تاریخی و گزارشهای علمی به‌نام‌های "سداسكندر"، "سد انوشیروان"، "سدفیروز"، "قزل آلانگ" و "دیوار دفاعی" شهرت دارد . ، این اثر در امتداد "گرگانرود" قراردارد و امروزه بقایای آن از دامنه "بیلی كوه" در جنگل گلستان شروع و تا نزدیكی روستای "صفا ایشان" در "گمیشان" به طول تقریبی200 كیلومتر ادامه دارد . مصالح اصلی این دیوار از آجر به ابعاد ۴۰در ۴۰ و ارتفاع 10 سانتیمتر است كه وزن آن به بیش از 20كیلو گرم می رسد  و در آن از خشت و به ندرت از سنگ نیز استفاده شده است . دیوار دفاعى گرگان كه سالها پیش از طریق خاك سرخ موجود در زمین هاى عده اى كشاورز و یافتن تكه هایى از آجر كشف شده متعلق به دوره ساسانیان است. عرض این دیوار بین ۵ تا ۱۰ متر می باشد كه هدف از ساخت این دیوار در آن زمان كه جنبه دفاعى داشته، جلوگیرى از هجوم قبایل شمال مناطق سیبرى و دشت روسیه بوده است.

در مجموع با توجه به کاوشهای متعدد باستان‌شناسان و کشفیات آنان، گرگان مرکز و محل تمدن پیشرفته پیش از آریایی‌ها در سواحل شرقی دریای خزر بوده است

 

نوشته شده توسط رحیم در  جمعه 11 آذر 1384  و ساعت 06:12 ق.ظ

   ویرایش شده در - ساعت-

 

() نظر

 

  <

 

شب مرگ

 

 

 

شب است و خواب در چشم ترم نیست

كسی جز اشك ماتم در برم نیست

شب است و آسمان رنگ جنون است

دل دریایی ام دریای خون است

شب است و دیده گریان غم فراوان

نشد سنگ صبوری مرهم جان

نه یك یاری ، نه همدردی ، نه همدم

به دستم ساغری آنهم پر از غم

نه امیدی به این درهای بسته

نه یك مرهم بر این قلب شكسته

به دورا دور من دیوار دیوار

شدم از زندگی بیزار بیزار

نه امیدی به این مستی ، به این جام

نه بالی تا كنم پرواز از این دام

شده كارم سرودن از غم و مرگ

به آن روزی كه افتد آخرین برگ

شب است و نیست امیدی به فردا

بهاری كو در این پاییز دلها

شب است و باد و باران و دل من

چه خون میگرید امشب دیده من

من و یك سینه مالا مال از درد

دل دیوانه ای در این شب سرد

دلم افسرده مانده در تب و سوز

چه باید كرد با این درد جانسوز ؟

خدایا عشق دیگر نیست در جان

برای درد ما مرگ است درمان

مگر مرگم رسد فریاد این دل

فقط مرگم شده حلال مشكل

كه شاید بعد مرگ و رفتن من

كسی اشكی بریزد از بر من

كسی باشد كه شاید این دلش سوخت

به روی گور ما شمعی بیافروخت .

 

 

نوشته شده توسط رحیم در  جمعه 4 آذر 1384  و ساعت 10:11 ق.ظ

   ویرایش شده در - ساعت-

 

() نظر

 

  <سر آغاز

 

درود بر همه ایرانیان نیک اندیش

تا ز می خانه و می نام و نشان خواهد بود

                         سر  ما خـاک  ره پیـر مغان  خـواهد بود

حلقـه  پیـر مغـانم  ز  ازل در گـوش  اسـت

                         ما همانیم که بودیم و همان خواهد بود

                                                                         ( حافظ)

 

نوشته شده توسط رحیم در  سه شنبه 24 آبان 1384  و ساعت 11:11 ق.ظ

   ویرایش شده در - ساعت-

 

() نظر

 


  مطالب پیشین ..

 3

 3

 3 سر آغاز